अव्वरमा छ जीन्दगी !

आमा छन पछ्यौरी सामल बोकेकी
छोरो छ टाढा कतै बालुवाले छोपो कि
मधुरो बत्ती छ आँखा छन रसीला
आउला खुसी कहिले हो देशका नेता सडेका

पौरख सानाका खान्छन ठुला धुतेरै
घरवार उन्को ठुलो कुकुर खान्छ लाखौं रे
कस्तो संकट भोग्नु पर्ने छाप्रोछैन बसने
कमाइ गरी खानु पर्ने छैन ओछ्यान ओढने !

चोर हुन कि ६०१ कोइ त सद्धे होलानकी
पीडीत्का भाषामा कोइ बोली बोल्लान कि

जता गयो गरीव मारा भडकाइ खसम मारे थ्यो
लुछी कत्ती छोराहरु आमा टुहुरो पार्यो थ्यो
सर्वहारा अरवपति जय भनउ के देश
गरी खाने ठाँउ छैन भा का गय बिदेश

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *